Ահեղ Ժապաւէնը Մաս 5. Ժասմին Հայրապետեան 12 տարեկան

…Իսկ այդ պահուն սեւ սենեակի մէջ Բասը ժողով կազմակերպած էր: Հաւաքուած էին բոլոր չարագործները: Բասը զայրացած, այնքա՜ն զայրացած մօտեցաւ սեղանին կարծես ուր որ է, պիտի զայրոյթէն պայթեր: Ան ձեռքը զարկաւ սեղանին եւ գոռաց.

_Գո՜դ…Ա՜խ դուն:

Գոդը մեղաւոր ու շփոթած հայեացքով նայեցաւ Բասին

_Դուն ինչպէ՞ս կրնայիր պարտուիլ , Գո՜դ,-աղաղակեց Բասը:

_Շէֆ…Ես…Տէ- Գոդը արդարանալու բառեր չէր գտներ, հարցը այն էր, որ…

Բասը նոյնիսկ թոյլ չտուաւ,  որպէսզի Գոդը աւարտէ ըսելիքը.

_Անիկա  ամենահեշտ խնդիրն էր,  անիկա Նազիկի առաջին պայքարն էր: Ես չեմ հասկնար, Գոդ,   դուն ինչպէ՞ս չկրցար  յաղթել այդ…այդ…այդ Ահեղ Ժապաւէնին,- ինքզինք կորսնցուցած կը շարունակէր պոռալ Բասը,- Ուրեմն լսէ, ասիկա միակ պարտութիւնն է, որուն համար ես քեզ կը ներեմ, յաջորդը՝ չեմ ներեր, իսկ դուն լաւ գիտես, թէ ինչ կ’ըլլայ անոնց, որոնց ես չեմ ներեր,- Բասի աչքերուն մէջ կրակ յայտնուեցաւ:

Գոդը սարսափած էր.

_Շէֆ… Կը խոստանամ Նազիկը պարտութեան մատնել… կը խոստանամ:

Բասը սարսափազդու հայեացք նետեց անոր ու հեռացաւ: Բասի ետեւէն  հեռացան նաեւ միւս չարագործները:

Մնաց միայն Գոդը, որ մտասոյզ էր:  Անոր աչքերուն առջեւ կ’երեւէր, երկար, ուսերուն թափած մազերով, նազենի, գեղեցիկ Նազիկը:

_Գո՜դ, հաւաքէ քեզ, – Գոդին ըսաւ իր երկրորդ եսը,- Հանգստացիր, այդ աղջիկը քու թշնամիդ է…

Նոյն պահուն, իրականութենէն կարծես կտրուած, կատարուածէն  քար կտրած Նազիկը դանդաղ քայլերով հասաւ տուն: Տատիկը տեսաւ  Նազիկը, հպարտութեամբ ժպտաց, համբուրեց աղջկայ ճակատն ու ըսաւ:

_Ապրի’ս, աղջիկս: Դուն արժանի ես  գերերհերոսուհի կոչուելու: Դուն յաղթեցիր չարը, այդպէս ալ շարունակէ:

Նազիկը զարմանքով նայեցաւ տատիկին.

_Տատիկ, դուն ատիկա ուրկէ՞ գիտես … ես նոր եկած եմ …չեմ հասցուցած նոյնիսկ բառ մը ըսել:

Տատիկը ժպտաց Նազիկին եւ ըսաւ.

_Ես գիտեմ քու իւրաքանչիւր քայլիդ մասին, չէ ՞ որ  ես ալ  ընտրեալ եմ

_Տատի’կ, ես ինչպէ՞ս կրցայ այդ մէկը ընել։

_Աղջիկս, դուն օժտուած ես մարդոց օգնելու ուժով, ներելու, խղճալու, սիրելու ուժով , անիկա քու կեանքիդ առաքելութիւնն է: Նազիկ, ես քեզի կարեւոր բան մը պէտք է ըսեմ:

Նազիկը սպասողական հայեացքով նայեցաւ տատիկին:

_  Չարի եւ բարիի իւրաքանչիւր առճակատում  կը տեւէ ընդամէնը 15 վայրկեան:

Նազիկը զարմացած նայեցաւ տատիկին:

_Այսի՞նքն, տատիկ:

_Եթէ դուն այդ 15 վայրկեաններուն  ընթացքին չյաղթես,- շարունակեց տատիկը,- չարը կը յաղթէ, իսկ բարին կը պարտուի: Տասնհինգ վայրկեան ու տասնհինգ բարիի ու չարի առճակատում: Քեզմէ կախուած է, թէ այս երկրի վրայ բարի՞ն կ’աւելանայ, թէ՞ չարը:

_Տատիկ, բայց անիկա անարդար է, ես չեմ կրնար, ես կը վախնամ :

_Անիկա քու ճանապարհդ է, աղջիկս,  դուն պէտք է համակերպուիս  քու ճակատագրիդ հետ:

Նազիկը լսեց տատիկին ըսածը եւ մտասոյզ գնաց իր  սենեակ:

Աչքին առջեւ երեւաց ան՝ գեղեցիկ, երիտասարդ, սեւ աչքերով Գոդը: Նազիկը պահ մը ակամայէն ինքնիրեն ժպտաց: Յետոյ թափահարեց գլուխը ՝ ցանկալով ցրուել մտքերը.

_Նազիկ, հաւաքէ’ քեզ: Ան քու  հակառակորդդ է, հանգիստ, Նազիկ, հանգիստ … ու՜… բնաւ լաւ չէր… օ՜ֆ, բայց, չէ՜, շա՜տ սիրուն էր… հանգի՜ստ, Նազիկ… այս ի՞նչ մտքեր են:

Նազիկը գլուխը մխրճեց բարձին տակ,  որ իբր լռեցնէ մտքերն ու իր հոգիին մէջ կատարուող տարօրինակ այդ երեւոյթը….

Իսկ այդ պահուն սեւ սենեակին մէջ լսուեցաւ  ազդանշանի ձայնը: Տեղ մը ուր-որէ նոր բարութիւն պիտի կատարուէր…

/ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ

Նախորդ մասերը կարդալ այստեղէն

You are donating to : Greennature Foundation

How much would you like to donate?
$10 $20 $30
Would you like to make regular donations? I would like to make donation(s)
How many times would you like this to recur? (including this payment) *
Name *
Last Name *
Email *
Phone
Address
Additional Note
paypalstripe
Loading...